De firma’s Duméril-Leurs et Cie (1843-1865) en Duméril-Bouveur (1865-1886).

In 1843 doet Constant Duméril een aanvraag bij de gemeente Saint-Omer om een pijpenfabriek op te richten en die aanvraag wordt nog in hetzelfde jaar goedgekeurd. De fabriek zal dicht tegen de rivier de Salines gevestigd worden, een belangrijke handelsader. Het bedrijf wordt op 28 december 1843 officieel ingeschreven onder de naam ‘Manufacture de pipes à fumer et autres ouvrages en terre’. De eigenaren van de onderneming zijn Constant Duméril, Henry Leurs (een bankier en handelaar) en Henri Bachelet, een jurist die als commanditaire vennoot wordt ingeschreven, ieder voor een gelijk deel. Duméril en Leurs leiden het bedrijf.

De pijpenmakerij lijkt meteen succesvol, hoewel op dat moment de concurrent Fiolet al een erg groot bedrijf met vele honderden werknemers leidt, lijkt de nieuwe fabriek zich met een meer artistiek geraffineerd assortiment succesvol te kunnen onderscheiden. Het bedrijf zal vanaf 1843 haar producten gemerkt hebben ‘Duméril, Leurs et Cie’

In 1857 trekt Bachelet zich terug uit het bedrijf. Dit lijkt met enige spanning gepaard gegaan te zijn want het bedrijf wordt te koop aangeboden. Het wordt uiteindelijk niet verkocht. In 1857 besluiten Constant en Henry verder te gaan en komen overeen dat zoon Emile Duméril zijn vader zal opvolgen. Op basis van oprichtingsakte waarin overeengekomen werd de vernieuwde samenwerking voor 9 jaar aan te gaan, werd het bedrijf in 1865 opgeheven en werd er op 10 september 1865 een nieuwe bedrijfsinschrijving gedaan door Emile Duméril en E. Bouveur. De duur van deze overeenkomst is voor 20 jaar. Vanaf dat moment zal het bedrijf haar pijpen en andere producten gemerkt hebben met ‘Duméril et Bouveur’.

In 1877 woedt er een grote brand in de fabriek, maar de productie gaat verder. In 1878 wordt het bedrijf nogmaals te koop aangeboden. In deze periode kent de algehele pijpennijverheid in Saint-Omer een enorme teruggang. Waar in 1875 volgens de lokale kamer van Koophandel nog 700 werknemers actief waren bij Fiolet en Duméril samen, waren dat er 4 jaar later nog 400, en 3 à 400 in 1884. In 1886 sluit het bedrijf haar deuren. Emile Duméril overleed in 1899.

In 1909 wordt door de weduwe van Emile een omvangrijke collectie pijpen aan het museum Sandelin geschonken, deze collectie kan online bekeken worden.

Fotogallerij Dumeril pijpen

Klik hier voor een overzicht van de verschillende modellen gemaakt door E. Duméril – Leurs & Cie en E. Duméril – Bouveur.

Catalogi

Een catalogus van Duméril-Leurs wordt ter beschikking gesteld door de PKN, Stichting voor onderzoek historische tabakspijpen.

Referenties

Scroll naar boven